Leven met rugpijn: deel 3

🌿 DEEL 3 – Verlies en doorgaan

“Rouw én overleven”

Sommige pijn zie je niet op scans.

In 2016 kocht ik een nieuw jong paard. Want ik kon het paardrijden toch echt niet missen. Al ging het wel snel fout, ik scheurde mijn milt na een val van mijn nieuwe paard. 

Het was een revalidatie van maanden en ik kwam ook 10 kg bij. Die heb ik er helaas nooit meer af gekregen. 

In 2018 verloor ik mijn rots Wim in een werk ongeval. 

We hadden intussen plannen gemaakt om samen te verhuizen naar Polen. Een eigen boerderij met 10 ha land. Veel weiland voor mijn paarden om lekker vrij rond te lopen en eigen land om te hooien. Een droom die uit zou komen. We wisten dat het zwaar werk zou zijn maar samen konden we het avontuur aan. Samen konden we alles aan. 

Sinds 2019 wonen we in Polen op onze boerderij. We hebben een klein vakantiehuis dat we het hele jaar door verhuren aan gasten en in de zomer hebben we een kleine camping, Daarnaast kappen we ons hout voor de winter en de weide palen in eigen bos. En we maken eigen hooi 

Nu ging dat hooien niet zo vlot als ik in gedachten had. 

In 2020 waren we het vers geperste hooi van het land aan het halen toen ik plots een felle pijn scheut kreeg in mijn nek en niets meer kon bewegen zonder die vreselijke pijn te voelen. 

Mijn armen en hoofd kon ik niet meer bewegen. Ik moest gewoon afwachten tot de kramp in mijn nek weer weg zou gaan. 

Dit gebeurde meer dan een keer, door de stomste dingen. Gewoon een snelle beweging maken met mijn hoofd was al genoeg. Het was zeer frusterend en pijnlijk.

In 2022 kreeg ik ook pijn tussen mijn schouderbladen en straalde de pijn uit van mijn nek naar mijn rechter arm. Elke beweging deed pijn, ik wist mezelf geen houding aan te geven, ik kon niet zitten, niet liggen, ik sliep amper. Het was een vreselijke tijd. 

Eind 2022 werd er een nieuwe MRi gemaakt en kreeg ik te horen dat ik een hernia heb tussen mijn schouder bladen en in mijn nek. In totaal dus 3 hernia’s. 

En het zouden er nog meer kunnen worden aan de staat van mijn ruggengraat te zien. Het was erg ontmoedigend en ik had een flinke dip

Sommige pijn zit niet in je rug, maar in je hart.In het volgende deel vertel ik hoe ik bleef vechten, ook toen mijn lichaam steeds vaker nee zei.